Kleurendrift

Mocht je mij in uitbundig neongeel zien rondlopen met een joekel van een glitterhoevige unicorn onder de arm, dan kom ik niet nét terug van een colourwalk in Amsterdam. Ook heb ik dan geen last van postmenopauzale expressiedrang - zoals die in lullig beige gehulde jongen vorige week nog in het oor van zijn vriendin lispelde. Ik vraag namelijk niet om je aandacht. En al helemaal niet om je mening. Ik heb gewoon een opvallende smaak die door een verfrissende kleurendrift wordt aangedreven. Noem het een magische missie: ik geef nu eenmaal graag tegengas aan de modieuze eenheidsworst die we onszelf zo rücksichtslos laten aanmeten.

Neem nou die laffe kleuren die op dit moment de markt domineren. Op zoek naar nieuwe handdoeken liep ik daar laatst keihard tegenaan. Overal alleen te koop in prikkelvrij, gedekt greige en aanverwant geneuzel. Nergens een fris kleurtje. Alsof niets tegenwoordig nog mag opvallen. Zelfs het doorgaans zonnige mosterdgeel wasemde mauve uit, met een zweem van aubergine. En dat niet alleen in badgoedland. Nee, werkelijk alles bleek ermee besmet.

Van broek tot blouse en boodschappentas. Ook de altijd al schuchtere regenjas moest eraan geloven. En dat allemaal in zachte stoffen met aaibare namen als pluis, dons en schapenwolk. Kijk, van mij mag je daar naar hartenlust in ronddartelen, maar ik pas. Al steekt het an sich wel lekker af tegen de zwartgrijze kleurensleur van het alomtegenwoordige schaduwlegioen.

Gelukkig gaan we tijdens Koningsdag (en voetbal) maar wat graag van dat saaie padje af. Dan mogen alle remmen los en dragen we massaal oranje en andere malle fratsen. Dan ís die schreeuwerige baljurk, die bierhoed én die HEMA-worsttrui gewoon de vrijmarkt-outfitnorm. Dan drink je doodleuk lauwe ranja uit een vettig Barbieglas. Dan grabbel je een goudvis uit een of andere ton en schiet je wortels tot je prijs hebt. Niemand die daarvan opkijkt. Je krijgt er zelfs complimenten voor. Zo jammer dat dit maar één dagje duurt.

Nou, die laatste gedachte is bij één koningsgezinde textielgigant blijven hangen. Subtiel is het niet, maar ik ben er blij mee. Mijn badkamer knalt me nu elke ochtend kleurig tegemoet.