Glipt Huizer erfgoed door onze vingers?
Kunst & CultuurDe Huizer (kleder)dracht is een groot onderdeel van de Huizer identiteit. Ook vandaag de dag nog. Al is de dracht sinds het einde van de vorige eeuw uit het straatbeeld verdwenen, nog veel Huizers en Huizer bedrijven maken gebruik van de iconische hoge Huizer muts in logo’s of andere uitingen over Huizen. Meer dan in omliggende dorpen of steden in de regio, leunt Huizen daarmee nog op de tradities van de klederdracht.
Toch is de dracht een punt van zorg. Steeds minder mensen lijken zich in Huizer dracht te hullen, ook al is het maar op speciale gelegenheden. Als er Huizer dracht wordt aangetrokken, dan is het vaak een makkelijke variant waarbij de Huizer muts met een strik om de kin wordt vastgezet. De zondagse dracht, met een oorijzermuts, is nog zeldzamer en ik ken uit mijn hoofd maar twee mensen die deze oorijzermutsen kunnen opzetten: een Huizer en Jankees Goud, klederdrachtexpert uit Putten. Ook hij heeft ons laatst weer geholpen toen we voor de nieuwe expositie Huizer meisjes, de vijftienjarige Ezra uit Huizen een 19e eeuwse oorijzermuts hebben opgespeld voor een fotoshoot.
Het is een actieve zorg dat de handigheid en de kennis van het opzetten van dit typische Huizer erfgoed door ons vingers lijkt te glippen. Een generatie die deze kennis nog bezit, verdwijnt in rap tempo uit ons midden. Wat overblijft zijn rekken en dozen vol met prachtige kleding, maar de kennis om het goed te dragen is verdwenen. Dat maakt de grote collectie dracht die wij in ons museumdepot hebben ook een stuk minder waardevol. We moeten af van het idee dat dracht stoffig en oubollig is, want juist in tijden van duurzaamheid en circulariteit vertelt deze kledingtraditie een belang verhaal. Want wat moeten we met alle mutsen en jurken als we ze niet meer correct kunnen strijken, stijven, opzetten en aan huidige en toekomstige generaties laten zien?
Christian Pfeiffer
directeur Huizer Museum
